Երբ հանրության մեջ արժեքները խախտվում են, իսկ դրանք սպասարկող ընտրանին շեղվում է արդարության հիմնարար սկզբունքից

Կառավարելի ու անկառավարելի համակարգեր

Այս թեման կարևոր է, քանզի այն պարունակում է հանրության զարգացման բանալին։ Այս երևույթն ունի անհատական և հանրային բնույթ։ Ինչպես անհատը, այնպես էլ հանրությունը կարող են կառավարվել դրսից կամ առաջնորդվել իրենց ոչ հարիր գաղափարներով։ Դա տեղի է ունենում, երբ մարդը կամ հանրությունը, չունենալով բավարար գիտակցված ընկալումներ, առաջնորդվում է կեղծ կարծիքներով ու կարծրատիպերով` այդպիսով կառավարելի դառնալով այլոց կողմից։ Ժողովրդավարության հիմնական ձեռքբերումը գիտակցված անհատների մեծամասնության ձևավորումն է և նրանց կողմից մշտապես կառավարելի իշխանության ընտրությունը։ Սակայն, եթե խախտվում է այս կերպը, հանրությունը սկսում է հետաճ ապրել, ինչի հետևանքով էլ դառնում է անհեռանկար խմբային շահերի սպասարկու։ Իշխանություններն էլ դառնում են այլոց կամակատար կամ վերածվում են բռնապետների։ Դա տեղի է ունենում, երբ հանրության մեջ արժեքները խախտվում են, իսկ դրանք սպասարկող ընտրանին շեղվում է արդարության հիմնարար սկզբունքից` դառնալով հարստության գերի կամ իշխանավորների սպասարկու։ Այսպիսով, խեղվում են ժողովրդական արժեքները, խախտվում է ժողովրդի հավաքական ինքնության զարգացման ընթացքը, այդ խմբերն էլ դադարում են ազգային և պետական խնդիրներ լուծելուց։ Ահա հենց այսպիսի իրողության մեջ ենք հայտնվում, երբ արհամարհվում են իմաստասիրական բանաձևումները։

Ո՞րն է իրական ելքը։

Վանո Դադոյան

Մեկնաբանություններ